Нов сончев ден, а за неа само уште еден ден кој го гледаше исто како и другите. Иако тоа беше првиот сончев ден оваа година, за неа тоа ништо не менуваше. Ги имаше истите обврски како и секој друг ден. Да се разбуди, да се измие, да се облече и да се подготви за факултет, да учи, да вечера и повторно во кревет... Се разбира секогаш имаше време и за другарките и да го прави она што најмногу ја исполнуваше..тоа беше тајна што само за неа...
Во глобала така и изгледаше денот и се што и се случуваше тој ден мораше да и биде однапред планирано и под конец. Не сакаше многу изненадувања туку сакаше работи кои беа последични или просто кажано работи кои се случуваа поради некоја причина.

Но овој ден за неа беше поинаков, а сеапак сеуште не беше свесна за тоа. Стигна на факултет и како по обичај тука беше Тој за да и чува место токму до него. За неа Тој беше само личност која се прави паметна, а не е, се обидува да ги имресионира сите, а неможе, сака да каже толку многу паметни работи, а сепак кажува само глупости. Едноставно речено за Неа Тој беше само уште еден од оние шалабајзери кои секој ден ги среќаваше.
Иако неколку пати успеваше да ја насмее и разведри со тоа што Тој го зборуваше, сепак Таа не го покажуваше тоа и му велеше дека сето тоа што го зборува не е смешно.

Денеска Тој беше нешто посебно среќен, а сјајот во очите ја издаваше неговата радост. Ја гушна силно и се насмевна и исчезна низ вратата...
-Којзнае што му е? -си рече во себе. Сигурно нашол некоја нова девојка да замара.
седна на клупата, ги извади книгите и почна да го повторува она што го беа учеле минатиот час. Влезе Тој, а по него и професорот и часот почна. Часовите минуваа. а Тој упорно се обидуваше да ја насмее, но безуспешно. Неговите обиди за неа беа само начин за Тој да замара некого и да му помине брзо денот. Иако за да му направи ќеиф ќе му се насмевнеше со доза на иронија, сепак Тој упорно се обидуваше од неа да ја добие онаа нејзина за него преубава насмевка, но денот измина, а тој не успеа во својата намера..

Иако не успеа, сепак враќајќи се кон дома полека почнуваше да сфаќа дека за него Таа беше посебна. Забележа дека секој пат кога ќе помисли на неа неговото срце се насмевнуваше. Сфати дека Таа за него претставува нешто посебно и му беше драго поради тоа. Можеби не беше најубавата или пак најпаметната девојка во светот но во неговите очи таа блескаше и можеби токму затоа реши да и признае... Си рече: Ќе ризикувам, кога сакаш нешто мораш да се избориш за тоа... макар и на крајот да бидам повреден..
Мислата да и признае му дојде токму тогаш додека разговараше со неа преку MSN. Без никакви најави, без никакви подготовки и напиша:
- Ми се допаѓаш, секогаш кога помислувам на тебе се насмевнувам... Те чувствувам некако посебна за мене...
- Хм.. добро... А што ми менува тоа во животот? -ладно му напиша Таа.
Во тој момент Тој се почувствува како некој да му удрил силна шлаканица, како ладна кофа вода да се истурила врз него. Беше стаписан. Можеби очекуваше дека ќе биде одбиен иако во себе се надеваше на било каков ама позитивен одговор, но тоа што го прочита како одговор од неа, воопшто не го очекуваше ниту пак сакаше, но се случи. Можеше да и рече дека се шегува, со цел да не биде повредена неговата машка гордост, можеше да рече дека сакал само да ја тестира или да ја нашали, но Тој тоа не го направи. Беше решен да и покаже на НЕА дека сето она што го напишал го мисли и дека токму Тој ќе и го промени животот.
-Не велам дека нешто ти менува, но мене ми менува, а којзнае можеби и на тебе еден ден ќе ти менува нешто. Знам дека мислиш дека се шегувам и дека ова го правам за да те исмејам, но не е така. Дури и јас можам да бидам искрен и да бидам сериозен кога сакам. А тебе НИКОГАШ нема да се обидам да те повредам.. тоа можам да ти го ветам.
-Во ред, фала ти што нема да ме повредиш.. навистина ми значи тоа-му рече Таа
Тој знаеше дека тоа го кажува со доза на иронија, но не му беше грижа... знаеше дека еден ден ќе се променат работите.
-Дали е тоа се што има твојата сериозна половина да ми каже? Да не имаш уште нешто да ми признаеш? ако имаш слободно отвори се.. јас ќе те ислушам.
Тој сфати дека ќе биде потешко отколку што мислеше, но не се откажа од ништо, туку само и рече:
-Не, ова е доволно за денес, можеби нареден пат ќе имам повеќе храброст и сила и ќе ти признаам поспектакуларни работи, а сега ќе одам да си легнам, доволно ми беше за денеска седење пред компјутер. Се гледаме на факултет, Добра ноќ и убаво да спиеш. Гуш.
-Фала. истото важи и за тебе -му напиша Таа.

Го исклучи компјутерот, си го намести креветот и си легна, ја гушна перницата и веднаш заспа. Не сакаше и оваа ноќ да ја потроши на размислување за неа, едноставно сакаше само да се одмори.
За разлика од него Таа неможеше да заспие. По се изгледа неговите зборови успеаа на миг да ја стопат ледената бариера околу неа и да продрат до неа. Да беше друга на нејзиното место сигурно ќе можеше да ја советува, но овој пат како да не можеше да си ги среди мислите и да донесе некаква одлука. Ама чекај, на неа не и требаше одлука, Тој не побара ништо од неа, туку само и призна што чувствува. А што чувствуваше Таа за него? Па до пред 15 минути можеби ништо т.е. не размислуваше многу околу тоа, а сега? Сега беше поинаку.. Нешто во неа се разбранува. Дали тоа беа чувствата кои таа ги криеше за да не биде повредена или пак тоа беше само моментална слабост, незнаеше.
Во главата и се мешаа безброј гласови. Меѓу нив беше и гласот кој постојано и велеше:
-Немој да се заљубуваш затоа што тогаш ќе треба да се однесуваш онака како што нему му се допаѓа, ќе треба да се трудиш да изгледаш супер во неговите очи за да на крај сфатиш дека сето тоа е залудно и дека си потрошила толку време на него, а сепак си повредена.
Можеби Тој беше поинаков, но не сакаше да ризикува, а и периодот во кој се наоѓаше беше таков, да не смее да ризикуватуку да одигра на сигурно. Затоа и реши дека ако повторно Тој ја праша нешто такво да му рече дека треба да почека да и се среди главата т.е. да и се средат чувствата, а дури потоа да разговараат на таа тема.
Задоволна што успеа да се договори самата со себе, се покри со ќебето и мирно заспа.

Наредниот ден кога му го кажа својот веќе подготвен одговор, Тој само и рече дека е во ред тоа што не е сигурна во своите чувства и дека ќе и остави простор и време да размисли и нема воопшто да и врши притисок. За неа, овој негов одговор беше чуден. Очекуваше дека Тој ќе се навреди и дека сето она што го кажал ќе го повлече и ќе рече дека се шегувал, но токму тогаш сфати дека Тој бил сериозен. Се запраша во себе зошто токму неа ја одбрал. Имаше толку многу девојки кои според неа беа поубави и попаметни, а сепак од толку многу Тој ја одбрал неа и токму на неа и признава дека му се допаѓа. Сега во неа преовладуваше друго прашање:
-Дали Тој сепак успеа да и промени нешто во животот?

**** Продолжува ****